Soms pakken mensen een tweede kans en krijgen sommige mensen zelfs een derde kans. En die geluksvogel ben ik op dit moment. Ik ben op alle fronten diep gezakt om te beseffen wat ik heb en niet kwijt wil….

En dan als je in een relatiecrisis zit, lijkt de pech zich op te stapelen. Je een jaar oude fiets wordt overreden, je nieuwe fiets na drie dagen gejat, tijdens het koken vat je vest vlam, onvoorspelbaar hoge onderhoudskosten aan je auto, et cetera. Of er komt opeens een 21 jarige student met je flirten. Je bent onder de indruk van de inhoud en interactie van het gesprek en beseft, dit, deze chemie mis ik. Allemaal dingen die je aan het denken zetten. Misschien gebeuren ze daarom? Ik wou, ik wou dat ik mijn exen kon samensmelten tot xe9xe9n perfecte man…

Een voor de uitdagende inhoudelijke gesprekken, een ander roem ik om zijn liefheid. Zo heeft ieder zijn eigen dingen, die je eigenlijk nooit in een persoon ziet. De geur en de extatische seks. De verschrikkelijke tongzoenen. De mooie pik. De onwijs mooie humor. Of passie voor koken en eten. Ook mooi is een bepaalde verwondering over dingen. Open zijn over persoonlijke dingen. Uitspreken wat je raakt en irriteert. Interesse in elkaar.. En humor niet te vergeten! Ook niet onbelangrijk voor mij zijn energie en sportiviteit. En natuurlijk positiviteit en enthousiasme. Vooral echtheid vind ik een mooie eigenschap. Het is fantastisch als je elkaar tot grote hoogte kunt brengen, niet alleen op seksueel gebied, maar ook persoonlijk en zakelijk. Maar ja..

Ik weet nog precies wat bij wie hoorde en voor welke combinatie ik op dat moment viel. Uiteraard ben ik ook niet perfect en kan ik ook niet verwachten dat ik alles in xe9xe9n man kan vinden.. Toch hoop ik daar stiekem wel op.

Na de hell van 2009 ben ik toe aan een positief jaar zonder al te veel tegenvallers. Vorig jaar stond voor mij als freelancer in het teken van crisis (weinig opdrachten), een verbouwing die qua budget en tijd uit de hand liep met een brand in mijn huis als klap op de vuurpijl. Verder nog een rijtje bekeuringen, deuk in mijn auto, fiets die gejat werd, dingen die stuk gingen, etc. En verder verlies ik het vertrouwen in de klantgerichtheid van bedrijven.

Sinds september ben ik bezig met nummerportering van telfort naar t-mobile. T-mobile doet zijn best om het op te lossen en telfort wil mij kennelijk nog steeds niet kwijt (en dat begrijp ik wel). Na dit overstapdrama besloot ik bij Tele2 te blijven. Ook al voelde ik me enorm genaaid. Hoe is het mogelijk dat je als bestaande klant niet automatisch van 4 mb naar 20 mb (huidige standaard) geupgrade wordt. In eerste instantie proberen ze je als bestaande klant een abonnement aan te smeren van 2 jaar, vervolgens mag je blij zijn dat ze je een abonnement aanbieden alsof je een nieuwe klant bent. ‘Slechts een jaar en met korting’. Die afspraak bevestigde ik op een bandje. Na een week of twee zou ik bericht krijgen. Ik bel drie weken later en hoor dat er iets is fout gegaan. Ik doe een nieuwe poging en doe zelfs afstand van de respijt tijd, wederom op een bandje. Ik mag me gelukkig prijzen dat het een maand later na nog een keer bellen toch is gelukt. En dan is er nog het fenomeen keukenleverancier. Een verbogen plaatje binnen een half jaar is mijn eigen schuld, er wordt een spatrand voor mij besteld zonder dat ik daar opdracht toe gegeven heb (omdat ik even niets van me liet horen…). Ik heb dus nog twee varkentjes te wassen.

Anyway, er zit weer beweging in de arbeidsmarkt. 2010 wordt mijn jaar!

Met enige verbazing aanschouw ik het leven van mijn jonge achterbuurvrouw. Vrijwel avond aan avond ligt zij op de bank met haar blik op de tv of een laptop. Heel soms heeft zij een man op bezoek, met wie ze dan op dezelfde bank zit of ligt. Zo zelden dat ik me afvraag of het misschien een internet date is.

Zou dat haar enige sociale leven zijn?

Wat is ‘vreemd’ gaan als het normaal lijkt te worden. Als het goed voelt. Het gevoel dat je het moet doen. Dat mijn ex op een dag vreemd ging en de relatie bexebindigde vond ik niet zo vreemd. Ik vond het zelfs een opluchting. Hij heeft geholpen mijn knoop door te hakken en op die manier mijn leven verrijkt.

Toch ben ik principieel tegen. Of misschien ondertussen alleen tegen notoire vreemdgangers. Met deze zoekende zielen heb ik medelijden. Hun drijfveren in het leven zijn spanning, aandacht en bevestiging, welke zijn geboren uit angst en onzekerheid. Deze mannen (en vrouwen) kennen de kunst en het genot van het alleen zijn niet. En nooit zijn ze tevreden.

Ik was er dan ook altijd blij om en zelfs trots op dat er geen vreemdgaande mannen op mijn pad kwamen. Daarom is voelt het des te vreemder dat er de laatste maanden twee van deze mannen in mijn leven opdoken. In het begin was ik me overigens van geen kwaad bewust. Alleen bij de eerste man had ik een vaag vermoeden. Toen we net lagen te zoenen, vroeg ik verbaasd "Ik dacht dat je een vriendin had?!". "Heb ik ookx85", zei hij en wilde vervolgens onverstoord doorgaan met zoenen. Ik ging rechtop zitten en begon een preek. Op het moment dat ik er bijna uit werd gezet, dacht ik ‘what the fx85′. Driemaal is scheepsrecht. Eventuele afspraken vinden nu alleen nog plaats in openbare gelegenheden voor een goed gesprek bij een glas thee.

Een paar weken later kwam ontmoette ik de tweede. Een alcoholisch uit de hand gelopen netwerkborrel mondde uit in een heftige zoenpartij met een kabouter (ander woord voor kleine man). De volgende dag ontving ik van hem een sms met de tekst dat hij het aan zijn vriendin had verteld en dat ze niet erg blij was. Ik wist niet eens dat hij een vriendin had! We namen afstand, maar konden het toch niet laten contact te zoeken. En eigenlijk wil ik geen kabouter meer in mijn leven! (ander woord voor kleine man). En al helemaal geen blonde met blauwe ogen die sjag rookt. Maar we moeten gewoon even samen zijn. Dat blijft dus vreemd.

"Hoe moet het verder?", vroeg hij. "Weet ik veel, ik heb er geen ervaring mee". En misschien wil het ook wel niet weten. Niet NU. Dat is toch niet zo vreemd?

Sinds een tijdje zit er een onbekende man in mijn skype. Onbewust heb ik hem geaccepteerd. Ik heb werkelijk geen idee hoe hij bij mij is terecht gekomen. In ieder geval zijn de conversaties bizar.

Ik log ‘s avonds laat in. De man in kwestie begint ineens te chatten via skype. Best aardige afleiding tijdens een saaie bezigheid als het binnenhalen van je mail. Hoewel het gesprek nergens over gaat, hoe lang ben je, wat voor kleur haar heb je, etc. Toen ik klaar was, kondigde ik aan dat ik ging uitloggen. Nee! Hij wilde me zien en bood 500 euro. Ik dacht Pardon?! Ik schreef nog: "Ben je zo lelijk dan". Nee, dat was hij niet. "Heb je geen sociaal leven ofzo?". Jawel. Maar geld bieden voor een date geeft hem een gevoel van vrijheid. Uit nieuwsgierigheid vraag ik nog: "De vrijheid om wat te doen?" Niets bijzonders schrijft hij, gewoon jij en ik. Tijd om uit te loggen. Slaap lekker.

Toen ik de volgende dag mijn computer opstartte zag ik het laatste bod. Het bedrag was omhoog gegaan naar 800 euro. Dat is lekker makkelijk geld verdienen natuuurlijk. Maar ja…ik geloof niet zo in die vrijheid. Vind het idee eerder beklemmend.

De laatste keer dat ik met hem chatte, bood hij zelfs 1200 euro. Ik ga er niet op in. Uit het niets noemt hij me arrogant…. Ik vraag waarom. "Because you are tall and Dutch". (hij is Italiaan, woont in Amsterdam en is manager in een finaciele insteling. Volgens mij heb ik met een oppergefrustreerde man te maken, een met slechte ervaringen met lange blonde vrouwen en die nu zijn lust ontleend aan macht. Mijn vriendinnen vinden dat ik maar met hem moet afspreken om de buit te incasseren, uiteraard in hun bijzijn. Daarna maken we het met z’n allen op. Wat een grap.

Hoe nieuwsgierig ik ook ben naar de persoon erachter; ik kan het niet, ik wil het niet, ik doe het niet! Nu niet en nooit niet. Anders had ik wel een ander vak gekozen.

Nog even kijk ik aan hoe het gesprek zich verder ontwikkelt. Ik geef daarin uiteraard niets bloot. Daarna blokkeer ik hem…. voorgoed.

Salvador here we come

Op het moment dat we het appartement verlaten komt er een taxi voorrijden. Wat een mazzel, want natuurlijk zijn we weer aan de late kant. Zoxb4n zes uur later komen we aan in poussada Santa Maria in Barra waar we vanaf de 14e een week verblijven. We hebben mazzel, kamer 9 is vrij voor een extra nacht. Het linnen en de handdoeken in dit hotel zijn 30 jaar oud, maar het uitzicht en het ontbijt zijn amazing. Het hotel wordt gerund door een oude duitser met lang haar en een dikke pik of een pakje sigaretten.

Wake up call in the night

We zijn gesloopt na de korte nacht en vallen rond  21 uur in slaap met oordopjes in. Het geluid van een band knal hier dwars doorheen. Slaapdronken strompelen we naar het raam en kijken naar de kleine carnavalsstoet die voorbij trekt… en de carnaval is nog niet eens begonnen! Als we kijken hoe laat het is zien we dat het pas 23.00 is. Haha. Niet veel later liggen we weer in coma.

Strand

Het wordt hard tijd voor wat kleur op de huid. Aangekomen bij het strand worden we meteen gestalked voor strandstoelen en een parasol. We nemen toch maar een parasolletje. Op het moment dat we ons geinstalleerd hebben verdwijnt de zon. Het wordt vloed en het strand nog kleiner. We zitten ongeveer op de schoot van Argentijnse jonge mannen en hebben niet veel later een aardig gesprek. Ze vragen of we meegaan naar Pelourinho, de oude stad.

Biertjes in de oude stad

Na wat biertjes blijkt al snel dat ook deze mannen meer willen. Een heeft het gemunt op ons allebei. Als Sneeuwwitje naar het toilet gaat pakt hij mijn hand en andersom. Op het moment dat het te vervelend wordt, dumpen we ze. Niet veel later hebben we veel lol met een hippe neger die als chef kok werkt in London en zijn meer portugese look friend. Beide mannen hebben gestudeerd en komen over als gentlemen. Echter…Stiekem proberen ze ons dronken te voeren, maar het bier is hier zoveel lichter dat dat niet zo snel gebeurt. We lopen wat door de stad en hebben door dat het steeds rustiger wordt. Ik word op de bek gepakt door de Londen guy en Sneeuwwitje door de ander. Het wordt nog rustiger op straat. Als Sneeuwwitje vraagt waar we naar toe gaan, zeggen ze naar de auto. Ze willen met ons naar een ander deel van de stad om marihuana te roken en te zoenen (neuken zulle ze bedoelen). Dat doen we dus niet. We nemen afscheid. Dikke doei.

Overval

Terwijl wij aan het feesten waren in de oude stad, werd het hotel overvallen door 30-50 agenten met zware machine guns. De eigenaar lag met zijn armen op de rug geboeid met kettingen en een hangslot. Alle kamers en kluizen werden geopend. Van de kluis van zijn zoon wist de eigenaar de code niet. Deze werd van de historische trap afgeflikkerd en meegenomen naar het bureau. Een franse hotelgast kreeg een pistool op zijn hoofd. Zijn vriendin raakte in shock en lang niet veel later op de grond. De politie schonk daar geen aandacht aan. Dankzij oplettende toeristen belandde zij net op tijd in het ziekenhuis. De eigenaar werd verdacht van handel in drugs en jonge vrouwen, maar ze hebben niets kunnen vinden. Aangezien onze spullen xb4veiligxb4 waren opgeborgen in de kluis, wilden we die toch maar even checken. Als we staan te wachten zien we een mand vol condooms tussen de zeepjes. Vreemd… op onze kamer liggen alleen maar zeepjes. Zou er toch een kern van waarheid in zitten? Aan het ontbijt zal namelijk ook een lelijke oude harige nederlandse man met een jonge zwarte dame…

Being popcorn

Na een heerlijk dagje strand nemen we als popcorn deel aan het carnval. Dat betekent dat je aan de kant staat te kijken buiten de veilige zones als blocoxb4s (truck met touwen) en camarotes (besloten clubs). Op het moment dat cicletta banana (populairste band brazil) optreedt worden we geplet, proberen ze ons te rollen en belandden we bijna in een vechtpartij. Op weg naar het hostel doen vele  mannen pogingen ons te zoenen (is carnavalstraditie van Salvador). Regelmatig zitten ze aan ons haar of grijpen ze een hand. Een groepje bannen probeert het ook bij ons allebei. Na wat gezellig dansen vragen ze of we meegaan om te neuken. Aangezien we dat niet verstaan, doen ze dat in gebaren taal. Met vingers door vingers en het overtuigende gebaar van vingeren. Welkom in Salvador! Best spannend. Als we bijna terug zijn bij het hotel raken we in gesprek met twee homoxb4s uit Sao Paulo. Ze raden ons aan kaartjes te kopen voor de veilige zones in het weekend. Zelf staan ze te wachten op bloco Maskerade. Als de bloco nadert blijkt het een soort gayparade. We worden overgehaald om illegaal onder de touwen door te gaan. Dat doen we. Met onze oranje indianen tooien op het hoofd vallen we hand in hand niet echt op tussen de potten en de homoxb4s. Het is geweldig! Helaas worden we na een half uur als we het plein naderen toch opgemerkt als illegalen en moeten we onze vrienden verlaten. Het was een fijne pauze waarin we even niet lastig werden gevallen.

Carnavalstickets kopen

Een duitse reggaeman uit Keulen, originally from Bahia (Salvador) besluit met ons mee te gaan om kaartjes te kopen voor de carnaval. Dit doen we voor de drukste dagen omdat dat veiliger is volgens vele verhalen. Op vrijdagavond gaan we naar Club Espagnole voor het Skol Fest (beste bier van Brazil). De tickets kosten 250 real, drankjes inbegrepen. Voor de zaterdag kopen we tickets (shirtjes) voor de bloco van Timbalada, ook enorm populair. De dame van het ticketoffice waarschuwt ons dat de shirtjes zo gewild zijn dat je daarvoor mogelijk wordt overvallen. We worden bijna paranoia. In onze moneybelt zitten alle waardevolle zaken als paspoort, creditcard en pinpasjes. En we moeten nog veel geld pinnen ook. Voor de zekerheid dumpen we de behulpzame reggaeduitser en gaan op zoek naar een taxi. Het duurt even voor we er een vinden. Niet echt relaxed. We worden afgezet bij een overvol winkelcentrum waar op straat shirtjes zwart worden verhandeld. Als we even later de shirtjes in bezit hebben lukt het gelukkig om voor de deur in de taxi te stappen. Veilig, met veel geld en onze documenten, komen we aan in het hotel. Joehoe, we zijn in het bezit van de felbegeerde shirtjes voor twee avonden.

Shirtjes verbouwen

We hebben niet veel tijd meer voor eten en het verbouwen van de t-shirtjes. De shirts zijn gemaakt van enorm syntetisch materiaal en zo groot als een nachthemd. Met onze mini reisschaartjes maken we er sexy hemdjes van. Te laat banen we ons een weg door de massa. Wederom moeten we zoengrage mannen van ons afslaan, pickpockende handjes wegduwen en onze armen terugtrekken.Om de beurt lopen we voorop. We doen zeker twee uur over een afstand waar je normaal een half uur over zou doen.

Camarote experience

We passeren tientallen camarotes en duurt eindeloos we die van ons vinden. Eindelijk zien we de verlossende woorden Skol Fest. Uit onze bh toveren we de kletsnatte tickets tevoorschijn. Zonder tshirt in combinatie met dit ticekt kom je namelijk niet binnen. We knuffelen elkaar en zijn hard toe aan een drankje. Bovenaan de trap worden we opgewacht met een plateau Skol bier. Met het biertje in de hand kijken we naar de feestende massa en de passerende blocoxb4s. Al snel zijn we in gesprek met een leuk stel uit Sao Paulo. Zij halen wat caparinhas voor ons. Het feest kan beginnen. Er zijn relatief weinig toeristen gelukkig. Om wat vervelende mannen van ons af te wimpelen zoenen we allebei met een man uit Nieuw Zeeland en voor de grap ook met elkaar. Dat maakt natuurlijk dat hij denkt dat we in zijn voor een trio. Wat ons betreft doe je dat nooit met vriendinnen. Uiteindelijk blijf ik de hele avond met hem zoenen en belanden we in kamer 9 in ons hotel, de kamer waar Sneeuwwitje en ik de eerste nacht verbleven.

Bloco work out

De volgende dag zijn we een beetje brak. We hangen een beetje rond en moeten dan alweer terug naar het hostel om het bloco shirtje te verbouwen. Vervolgens moeten we nog eten. Dat duurt wat langer dan verwacht. Precies op tijd komen we aan in het bloco. 6 uur lang dansen we al lopend in de onophoudelijke regen op de muziek van Timbalada. We horen steeds dezelfde liedjes. Regelmatig worden we geplet. Ook hier moeten we mannen ons afslaan. Een keer lukt het Sneeuwwitje niet om een tong te ontwijken. Een groepje probeert zelfs door de broek heen te vingeren. Noa poso! (kan niet!). Heel toevallig ontmoeten we ook nu weer de goeie pikken uit het vliegtuig. (eerst in rio en nu hier, tussen de miljoenen mensen). Omsingeld door 9 hollandse mannen lopen we richting de taxi. Twee van de mannen rijden met de taxi via ons hostel. De dikste van de goeie pikken probeert mij te zoenen. Kennelijk ben ik oververmoeid door het  ontwijken van zoengrage mannen mannen en de korte nacht, want het lukt het hem uiteindelijk ook nog. Onze benen en voeten kunnen niet meer. We pellen de syntetische shirtjes en natte broeken van ons af. We stinken een uur in de wind. Ons eigen zweet vermengd met dat van anderen en regen. Een korte douche doet wonderen. Al snel raken we in diepe coma, terwijl op de achtergrond de carnavalsmuziek blijft doordenderen tot in de kleinste uurtjes.

Michael Jackson

Gisteravond liep Michael Jackson compleet met parasol en omringd door security langs ons hostel. Dat hebben we gemist. Dinsdag is er een bloco met Fat Boy Slim…maar misschien zitten we dan al in een tropisch oerwoud.

Rio local birtday party

Met Roberto, een van de bewoners van ons appartement, vertrekken we rond 18.00 uur met een van (busje dat op verzoek stopt) richting een locaal verjaardagsfeestje van samba zangeres Thais. Zij treedt o.a. regelmatig op in Rio Scenarium. Wij kunnen best goed dansen al zeggen we het zelf, maar nu voelen we ons de losers van de dansvloer. Het sambavoetenwerk is nog niet bij te houden, maar de basis lukt nu aardig. Onze heupen zitten best los, maar in vergelijking met Brazilianen zijn we net stijve planken. We pakken wat fejouada  (?), typisch Braziliaans gerecht met rijst, bonen, farofa en iets grasachtigs.. en genieten van het uitzicht over zee en het Sheraton hotel.  Vreemd genoeg staat deze vlakbij een favela. Het feest heeft iets hippieachtigs. Natuurlijk worden we uitgenodigd om marihuana te roken. Dat gebeurt heel stiekem, ergens achter op een balkonnetje. We nemen wat trekjes van het zachte spul en voelen helemaal niets. Als we terugkomen draait een dj. Op het moment dat hij hiphop draait verdwijnt iedereen van de dansvloer en kunnen wij weer even ons kunstje doen. Zo goed zijn ze dus ook weer niet;-). Als de samba terug is, blijft een oude charmante dansleraar maar met ons dansen. Die man is niet te houden. Later die avond treedt ook nog een braziliaanse rapster op. Combi van rap en samba. Erg goed! Als ons male model Mario vertrekt, besluiten we mee terug te gaan naar het appartement. Taxi delen is erg common hier en het geeft ook een veilig idee in verband met de favela om de hoek.

Jammen in Santa Theresa (Rio)

De dag erop besluiten we naar Flamingo te gaan. Als we daar aankomen, blijkt het niet zo charmant als beschreven in de Lonely Planet. Er is ook niemand die ons kan vertellen waar we wel moeten zijn. We laten ons met taxi brengen naar het enige tramstationnetje van Rio. Daar pakken een de zeer oude klassieke tram naar Santa Theresa. Halverwege hangen steeds meer mensen aan de tram. Het jongetje dat bij ons hangt tikt steeds op Sneeuwitje haar been voor geld. Het regent weer eens voor de verandering. Dan zijn zelfs oude stadjes minder leuk om doorheen te lopen. Tijd voor caparinha dus. Na wat zoekwerk blijken we wederom een goede barkeuze te hebben gemaakt. Het live optreden begint met gitaar en zang. Niet veel later haakt iemand aan met een grote drum. De barman begint met de tamboerijn. Hij geeft een klein trommeltje aan een bezoeker en wij klappen wat. Een rasta hangt wat in het raam en besluit ook mee te doen. Hij neemt de tamboerijn over van de barman die op zijn beurt weer een triangel begint. Wij houden het maar op klapwerk en laten nog meer caparinhas aanrukken. We maken kennis met Dante, een dure hippe kapper uit NY en zeker geen homo. Hij vraagt of we taxi willen delen. Onderweg besluiten we nog even door te borrelen in Ipanema. Wij willen het niet te laat maken.

More drinks in Ipanema

Omdat het onze laatste avond is vragen we of Roberto meegaat. Hij twijfelt, want hij heeft een examen twee dagen later. We zeggen dat we het echt niet laat willen maken. Roberto gaat overstag. Niet veel later zitten we weer in de kroeg waar de chop (bier) rijkelijk vloeit. Het wordt een kleine kroegentocht die doorgaat op de kamer van Roberto. Als we ons bed inrollen kunnen we nog 2 uur slapen.

Start

De reis naar Brazilie begint goed. In Lissabon worden wij als enigen opgewacht door een VIP taxi. Die brengt ons even naar de paspoortcontrole en terug naar het vliegveld waar we in een ander vliegtuig stappen. We dachten dat we rechtstreeks van Lissabon naar Rio vlogen, maar dat bleek met een overstap in Porto. Wij alleen, want de negen goeie pikken die naast ons in het vliegtuig zaten gingen wel rechstreeks. We zijn gewoon genaaid dusx85 zonder refund.

Rent apartment from a Model

Het hostel is top. We hebben een fijne double room (zeldzaam) zonder raam, maar dat maakt niet uit. Na twee nachten moeten we eruit. Het hotel is fully booked.  Ron, een Nederlandse werknemer van het hotel kent echter een model die misschien nog een appartement voor ons heeft. Dat lijkt ons een prima idxe9e. Als we bij het appartement aankomen staat het model ons op te wachten. Hij schuift even zijn zonnebril omlaag en kijkt ons aan met de model lookx85 Ron  heeft in het roddelcircuit gehoord dat dit model alleen maar zoent en nooit neukt. Of wij dat even willen uitzoeken?

We besloten het appartement te nemen. Een driekamerappartement op de vierde etage in Ipanema, op loopafstand van het strand en de beste kroegen van de stad. Heel vervelend allemaal.

Even sloeg onze fantasie op hol. Het model zei namelijk dat we hem erbij konden hurenx85 Grapje zei hij vervolgens. Later op de dag had het model een afspraak van een uur. Dus gingen wij er gemakshalve maar van uit dat hij ook nog gigolo is.

Naakt

In bikini langs een optocht (bloco) staan is geen goed idxe9e. Ook niet als deze langs het strand gaat. Zeker niet als je licht geeft zoals wij (wit!). Alle ogen en monden waren op ons gericht. We voelden ons erg naakt. Maar snel terug naar de handdoek.

Nightlife

De eerste avonden hielden we het bij wat drankjes op het terras, maar gisteravond moest er maar eens gedanst worden. Het model en zijn vriendin gaven wat uitgaanstips en zo belandden we in Lapa, Scenarium. Daar gingen we natuurlijk aan de caparinhaxb4s. Pittig zijn we wel. Na drie waren we al aangeschoten en zo gebeurde het dat we ineens allebei stonden te zoenen met een dokter. Die van Sneeuwwitje was een Braziliaanse oogarts en die van mij een Engelse plastisch chirurg.

Straks gaan we met een local (buurman van appartement) naar een Samba verjaardagsfeest.. De samba moeten we overigens nog leren.

Waarschuwing

Volgens iedereen ook de cariocaxb4s van Rio, is Carnaval in Salvodor the best. Daar gaan we dan ook heen. Het enige probleem is dat je nergens geld kunt bewaren, want je wordt aan alle kanten gerold (hands all over and in), geen rokje en het ergstex85 je schijnt op een avond met een man of vrouw of dertig te zoenen. Het advies is dansen met je hand op de mond. Wij hebben maar vast die carnavalsfluit gekocht en die blijft in de mond. Van de caparinhaxb4s moeten we maar proberen af te blijven.

Minder

Misschien vinden jullie het fijn om te horen dat het hier vandaag regent…

PS. Geen tijd voor cut the crap, schrappen en spellingcontrole. SORRY

Zo het nieuwe jaar is goed ingewijd, of eigenlijk slecht.

Mijn vriendin uit Utreg had de sleutel en smeekte al vroeger in de nacht: "Jij blijft nog wel even hex85 ?!". (en dat x3). "Ja hoor, have fun op het luchtbed". Daarom dacht ik dat het niet zo erg was als ik zelf een toerist meebracht. Maar op het moment dat ik aankom, staat haar Italiaan (geen toerist) alweer buiten. Naar vandaag bleek omdat hij op nieuwjaarsdag om 12.00 uur zijn vriendin van het vliegveld ging halen. (mannen?!). De vriendin en ik verorberden tig pannenkoeken (werkt tegen kater) terwijl mijn Spanjaard weer in slaap was gevallen. Uitgeput natuurlijk als je zo stil moet zijn. Toch niet mijn favoriet om te seksen terwijl je vriendin in de kamer er naast ‘slaapt’. Helemaal niet als er ook geen deuren tussen zitten. Anyway, nieuwe ervaring.. dat wel.

Nadat haar vertrek zijn tere keeltje gesmeerd met oma’s drankjes. Ik had hem namelijk meteen aangestoken met mijn verkoudheid. Daarna heb ik hem weer mijn bed ingesleurd en me lekker laten verwennen met een beetje seks en veel knuffelen (nu met geluid). Dat voelde namelijk beter dan de seks zelf. Bovendien kon meneer niet meer. Ik heb het lang ontkend, maar size does matter. Een beetje dan.

Sneeuwwitje heeft het er ook een nacht en dag van genomen. Wat moet dat met ons worden in 2007?!

Zeker nu stout schoentje de stoute schoenen pas echt heeft aangetrokken en een poging wil wagen met internetdaten.

Poekie Trip wil haar scharrelcollectie inruilen voor een nieuwe. Het idee om dat op te lossen ligt al bijna een jaar op de plank, maar in 2007 is het really going to happen. En wij profiteren daarn van mee.

Dit belooft weer een mooi jaar te worden!